Ed Franck - Geen wonder dat moeder met de goudvissen praat (1988)

Benjamin de Schutter is vijftien jaar wanneer hij vlak voor het begin van het nieuwe schooljaar besluit een dagboek bij te gaan houden. In dat dagboek vertelt hij zonder schroom over zijn ervaringen op school en de eigenaardige relatie van zijn ouders. Hij snuistert in de poëziebundels van zijn vader, die de gewoonte heeft om passages te onderstrepen en kweekt een stiekeme boon voor zijn jonge lerares Nederlands, Lucinda. In de loop van het jaar raakt hij samen met zijn vriend, de rebelse Koenraad, actief in het bestuur van de plaatselijke jeugdclub. Wanneer daar op een dag de bevallige Ysmalda verschijnt, gaat voor Benjamin een nieuwe wereld open. Langzaamaan wordt hij verliefd op Ysmalda, maar als hij haar voor zich wil winnen, moet hij leren écht zichzelf te zijn.

 

Ik heb dit boek al eens gelezen toen ik zestien was. Tijdens de lessen Nederlands kwam 'absurde humor' aan bod en onze leerkracht had daarvoor fragmenten uit dit boek gebruikt. Ik heb het boek toen gelezen en enorm genoten. Wat moet ik toen een ettertje geweest zijn! Het hoofdpersonage, Benjamin, is het prototype van cynische, puberende wijsneus die in zijn dagboek gevatte commentaren levert op alles en iedereen rondom zich, maar in de omgang dichtklapt. Het type dat je vandaag de dag op internetfora het hoge woord ziet voeren. Dertien jaar geleden sprak dat soort personage me aan, nu irriteert het me. Het boek is helemaal in dagboekstijl geschreven. Wel even wennen als je gewichtig (ahum) proza gewend bent. Die dagboekstijl laat wel gemakkelijker toe om te experimenteren met poëzie in wat toch een jeugdroman heet te zijn, iets wat Ed Franck dan ook niet nalaat. Hoewel de omgeving en de achtergrond waarin het verhaal zich afspeelt ondertussen wat bestoft zijn, zijn de thema's die in het boek aan bod komen dat nog lang niet. Elke zestienjarige worstelt met onzekerheden, of het nu gaat over de liefde, een moelijke thuissituatie of school. Dat ik me als zestienjarige perfect met Benjamin kon identificeren verbaast me dan ook niet.